be..bad

 

Γυρίζοντας θυμήθηκε τον καινούργιο της «φίλο»Be bad ,enjoy life,της είπε στο μήνυμα που της είχε στείλει αργά ένα βραδυ,και ήταν αυτό ακριβώς που ήθελε ακούσει εκείνη την ώρα. 

 

Το λερωμένο χρώμα της σκουριας,τοσο γνωριμο,τοσο οικείο…την κύκλωνε πάλι τον τελευταίο καιρο.Ηταν κι’αυτοι οι λεκεδες στο ταβανι,καταλοιπα της προ διετίας πλημμύρας,που ειχαν εγκατασταθεί στο ντεκορ,αδιαφοροι δηθεν,αλλα διαβρωτικοι στην πρώτη ευκαιρία. 

Οι λεκεδες ήταν γυρω της ακόμα και αν έβγαινε εξω,στο δρομο,δεν ζούσε στο Παρίσι ούτε καν στο Nashville του Tennessee,περπατούσε και σκόνταφτε πάνω σε λεκεδες με ζεστά γηινα χρώματα και συγκεχυμένα όρια.

Είναι κάποιες ταινίες επιστημονικής φαντασιας,οπου τεχνολογία και παρακμή

συνθέτουν το σκηνικό και αυτό ακριβώς ήταν το περιβάλλον της

Έμενε να βρει το soundtrack και θα είχε ήδη δυο στοιχεία ,για μια ωραία ,συγκινητική ιστορία .Βoy meets girl,girl meets boy..

Η ίδια φυσικά στο ρολο του σκηνοθετη- bad,bad girl enjoys life.

 

Και τότε λοιπόν τι συνεβαινε?……ηταν μέσα στο εργο.

Αυτή ήταν ο χαρακτήρας…ανατρίχιασε στη σκέψη αυτή

Και στη σκέψη ότι κάπου αλλού ένα κακό κορίτσι που απολαμβάνει τη ζωη,γραφει το σενάριο πάνω στο οποίο παιζόταν η ζωή της.

Πήγε για ύπνο με την σκέψη ότι είναι ένα cartoon ,και αυτό καθόλου δεν την χάλαγε.

Απλά ήθελε χρόνο για να το αποδεχτεί.

 

Ποιος σου είπε ότι εσύ αποφασίζεις?