οταν οι ηχοι σε χαιδευαν

Την ηθελε πισω

ηξερε οτι αυτο επρεπε να γινει.Τωρα.

Ειχε το χρωμα του μελιου η κοτσιδα της ,

ηταν μακρια και ζυγιζε 23 κιλα.

Στροβιλιζοταν δυο- τρεις φορες γυρω απο τον εαυτο της και επειτα κατεβαινε με φορα και απλωνοταν στο πατωμα καθως χωριζοταν σε πολλες μικροτερες ακρες.

Το καλοκαιρι αισθανοταν τα χαδια της στους ωμους και στη ραχοκοκαλια και καθε φορα ανατριχιαζε σαν ναταν η πρωτη φορα.

Το χειμωνα την επλενε ,την στεγνωνε απο τα νερα της βροχης,την επλεκε και μετα τα βραδυα την ξαπλωνε διπλα στην φωτια και της ελεγε ιστοριες με ερτζιανη υποκρουση. 

 

Ποτε μεγαλωνουν τα κοριτσια?Και αν αυτο συμβαινει μεσα σε μια στιγμη, σε μια μερα,ποιος το αποφασιζει και γιατι?

Αποφασιστηκε εκεινη τη μερα.Θα τα κοψουμε.Κοντα.

Η αμεσως επομενη σεκανς ηταν μπροστα στην εισοδο της κατοικιας

στητη, περηφανη ,μεσα στο καινουργιο της κομψο συνολακι ,το αλα γκαρσον κομμενο μαλλι της μια μοντερνα δεσποινις ,με ενα λαμπρο μελλον να ανοιγεται μπροστα της.

 

Ποτε αποφασιστηκε?Γιατι τοτε?Γιατι εκεινη τη μερα?

Την θελω πισω ! ειπε και ανοιξε τα ντουλαπια και την πηρε.

Ενα γερακι στον αερα και γαντζωμενος στα νυχια του ενας αμνος.

Οχι το μαυρο προβατο,οχι …ενα κατασπρο,μαλλιαρο προβατακι να κρεμιεται απο τα νυχια του αρπακτικου.

Αυτη ηταν η εικονα που ειδε πρωτα.

Ο θυτης και το θυραμα,ετσι ειχε δεθει με μια εικονα χωρις να το θελει ,χωρις να το ξερει,χωρις να το ξερει κανεις.

Το “αγνο -παρθενο” μαλλι της κλεισμενο στο κουτι του με την  ματωμενη εικονα δεν ηξερε πια αν ηταν ο θυτης η το θυμα.

Αυτη η κοτσιδα που της χαιδευε την πλατη τα καλοκαιρια, που ξεπλενε και κοιμιζε το χειμωνα λεγοντας της ιστοριες ,ηταν ισως και τα δυο.

Την ακουμπισε σε μια καρδια και αυτη,η κοτσιδα ,ξανα μετα απο αιωνες ,στροβιλιστικε δυο,τρεις φορες γυρω απο τον εαυτο της και επειτα αφου στραφηκε και την κοιταξε κουλουριαστηκε στο καινουργιο της τοπιο.

Απο τοτε αρχισε ν’ακουει παλι ηχους .

Οι ηχοι ειναι μπουκλες και της χαιδευουν τ’αυτια ,ειναι αγριοι οπως τα ξεχτενιστα μαλλια της ,εχουν την δικη τους ζωη οπως και αυτα ,ανεξαρτητοι και απιαστοι,και της φερνουν μια ανατριχιλα καθως την αγγιζουν στην πλατη σαν να ειναι η πρωτη φορα.