Βουταει τα ακρα της στο μαυρο μελανι
και αφηνει ιχνη στην λευκη επιφανεια.
Μαζι με το μελανι ,φευγουνε και μερικα νεκρα κυτταρα.
Το cartoon κοιταζει το μελανι να απλωνεται,και υπαρχει μια στιγμη
τελειως χαρακτηριστικη που αυτο , δηλαδη το υλικο αρχιζει να εχει απαιτησεις,θελει να απλωθει στο χωρο να ξεφυγει απο τα ορια του παραλληλογραμου
και να ενωθει με το cartoon.
Το cartoon καταλαβαινει παντα ακριβως ποτε ειναι η στιγμη.
Και κανει ενα βημα πισω.Αφηνει απο τα χερια της την πενα.
Θελει να μεινει στο δικο της χωρο,με τις δυο του διαστασεις ,τον γνωριμο και χωρις εκπληξεις.
Ο κοσμος των τριων διαστασεων λιγο την απωθει.
Οταν τα φωτα χαμηλωσουν ριχνει κρυφες ματιες θαυμασμου,
ξανα και ξανα,στο μαυρο απλωμενο μελανι .
Αυριο ξερει οτι θα δει στα ματια των αλλων μια τεραστια παρανοηση.
Θα της αποδωσουν τις μαυρες κηλιδες καθως κανεις δεν υποψιαζεται οτι και η ιδια ειναι απλα ενα δημιουργημα
σε μια στιγμη εμπνευσης.
Το cartoon μενει μονο οταν ο δημιουργος φευγει απο το εργαστηριο του.
Και κανει παντα ,μα παντα το ιδιο λαθος.
Σκαλιζει τα εργαλεια του και βουταει τα ακρα της στα μελανια ακουμπωντας τα μετα πανω στα πεταμενα χαρτια.
Είσαι λίγο στενοχωρημένη Ντι, νομίζω
Βέβαια εμένα μ’ αρέσουν τα τελευταία σου τα εσωστρεφή
(Αν θες σου βαφω το ταβάνι)
πολύ όμορφο!
dredd
ειναι η εποχη…θα περασει
anytime για το ταβανι
stixakia
χαιρομαι που σ’αρεσει
η γνωμη σας μετραει ,γιατι ειστε και οι δυο
οι καλυτερες γραφιδες της μπλογκοσφαιρας
Πολλές φορές βέβαια τα cartoon έχουν και 3η διάσταση γιατί έχουν πραγματικά πολύ βάθος.
το συγκεκριμενο να υποθεσω?
Ειναι στο 3ο ετος του μαστερ με θεμα -Πολιτικές κοινωνικής ένταξης των cartoons στις κοινωνίες υποδοχής-
ενω ταυτοχρονα συμμετεχει στην ερευνα του εθνικου μετσοβιου πολυτεχνειου
για το πολιτικαλι κορεκτ δόγμα που έχει επιβληθεί και αποκλειει τα cartoons απο την υψηλη τεχνη .
Επισης ειναι ενεργο μελος στην οργανωση για την αυτοδιαθεση τωνcartoons
Το πρόβλημα είναι συνληθως δεν έχουν καθόλου βάθος τα άλλα cartoon που κυβερνάνε τις περισσότερες χώρες.