σωπα και ακου

Oλα τα ειχες τοσο ταχτο -ποιημενα.Κινησεις μεθοδικες βασισμενες πανω σε σχεδιο.Καλλιτεχνικο.

 Μικρη μου χορευτρια πιστεψες στ’αληθεια σε  ενα ψεμα ,τοσο καλοφτιαγμενο που εμοιαζε αληθινο.

Ενα μονο πραγμα δεν υπολογησες.

Οτι η τεχνη ειναι ειδος προς καταναλωση και πως δεν πιανει μια με το που θ’ανοιξουν οι πορτες και θα πατησεις το λεπτοκαμωμενο σου ποδαρακι στην ασφαλτο.Ισως αν εισαι τυχερη η ασφαλτος να λιώσει για να γίνει λιβάδι ολοπράσινο που αγκαλιάζει τα βηματά σου

 

Ασφαλτος.Υπηρξες ασφαλτος αν υπαρχει τετοιος ορος γραμμενος καπου.

Η ευαισθησια θα σου δωσει και παλι το αλλοθι και θα κοιμηθεις ισως, ησυχα και σημερα το βραδυ,σιγουρη πως ζεις σ’ενα βιαιο κοσμο,οπου μερικες ψυχες στεκονται δυο τρεις ποντους πιο ψηλα,και που κοιταζουν.Κοιταζουν και κρινουν.

Να το κανεις .Αν αυτο σε ησυχαζει.Ετσι να μεινεις.

Και αν κατι σε κανει να στριφογυριζεις στα σεντονια σου,κρυψτο,

φιμωσε το ,δεν χωραει στον ασφαλτο κοσμο σου μικρη μου χορευτρια.

 

Εξαλλου ολοι το λενε,τιποτα εν εχει μεινει ορθιο,αξιες,ιδεες,τιποτα.

Γιατι να μην τους πιστεψεις,μικρη μου.

Αφου σε βολευει.

Απο την αλλη βεβαια μπορεις ν’ανοιξεις τα τιμολογια ,και να κοψεις αποδειξεις.

Ποσο παει,ποσο κοστολογησες την ευαισθησια σου.

προσεξε καλα γιατι για bazaar  προκειται και μην ξεγελιεσαι,κι’αυτο το κενο ,το μεταξυ,ισως ετσι γεφυρωθει και σταματησεις επιτελους να ζητας  αυτο που μια εικονα δεν μπορει να σου δωσει καλη μου…